دكتر مهدي فرهاني منفرد

دكتر مهدي فرهاني منفرد به سال 1343ش. درتهران به دنيا آمد و تحصيلات متوسطه خود را در سال1362ش. به پايان برد . مقاطع ليسانس و فوق ليسانس را دررشته تاريخ و تا سال 1370 در دانشگاه فردوسي مشهد پشت سر گذاشت و در سال 1378ش. از دانشگاه تربيت مدرس تهران با اخذ مدرك دكتري فارغ التحصيل شد . از جمله فعاليت هاي آموزشي و پژوهشي او به ترتيب  مي توان به عناوين زير اشاره كرد :                    
آموزش :
تدريس در گروه تاريخ دانشگاه فردوسي مشهد / 1367-1374ش.
تدريس در پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي/1382ش.
تدريس در گروه تاريخ دانشگاه الزهرا / 1378ش. تا كنون
پژوهش :
پژوهشگر بنياد پژوهش هاي آستان قدس رضوي    
پژوهشگر فرهنگستان زبان و ادب فارسي/1374ش.-1381ش.
عضو شوراي تخصصي گروه  تاريخ   دفتر مطالعه وتدوين كتب درسي                                        
تأليفات:                                                           
– گزيده تاريخ بيهقي ، تهران ، قدياني، 1375ش.      
– گزيده قابوسنامه ، تهران ، قدياني ، 1376ش.
– گزيده سياستنامه ، تهران ، قدياني ، 1377ش. –
 – تاريخ(جلد هشتم از مجموعه هزارويك پرسش و پاسخ) تهران،  افق ، 1377ش.
– مهاجرت علماي شيعه از جبل عامل به ايران در عصر صفوي ،‌تهران ،اميركبير،1377ش.
– پيوند سياست و فرهنگ در عصر زوال تيموريان و ظهورصفويان،انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، 1382ش.                                                           
– اميرعلي شير نوايي ، خمسة المتحيرين ، ترجمه : محمد نخجواني – به كوشش مهدي فرهاني منفرد ، ضميمه نامه  فرهنگستان زبان و ادب فارسي ، تهران ،خرداد 1381-ش12
مقالات :
– مناصب اصلي دولت صفوي در خلال پادشاهي شاه طهماسب يكم (ترجمه) – فصلنامه مطالعات تاريخي – مشهد ، 1369ش.
– پيوند تاريخ و ادبيات ، كيهان فرهنگي ، تهران ، دي 1372ش. 
– ابن مطروح ، دايرةالمعارف بزرگ اسلامي –ج 4،تهران1371ش.                 
– نامه هاي خان احمد خان گيلاني : كوششي نا تمام ، جهان كتاب ،س1 ،ش6دي1374ش.
 – ديباي خسرواني بيهقي شط ملتقاي تاريخ و ادبيات ، نامه پارسي- س1 ،ش3 ، 1375ش.
– اصلاحات ميرزا حسين خان سپهسالار و دورويه تمدن بورژوازي غرب ، گنجينه اسناد ، ش23/24 ، 1376ش.
– منصب كلانتر و چند سند در مورد دو تن از كلانتران عصر صفوي ، گنجينه اسناد ، ش35/36 ، 1378ش.
– ديدگاه ها و تكاپوهاي سياسي خواجه ناصرالدين عبيدالله احرار، فصلنامه علمي –  پژوهشي  دانشگاه الزهرا ، س8 ، ش26/27 ، 1377ش.                                                                  
– بني قينقاع ، دانشنامه جهان اسلام ،ج 4 ، 1378ش.            
– مناسبات ديپلماتيك تيموريان : دوره زمامداري سلطان حسين بايقرا ، فصلنامه تاريخ روابط خارجي ، س1 ، 1378ش.
– هزاره ها كيستند (ترجمه) – فصلنامه تاريخ روابط خارجي ، س1/ش4 ، 1379ش.
– نقدي بر كتاب تاريخ روابط ايران وهند در دوره صفويه و افشاريه ، فصلنامه تاريخ روابط خارجي ، س1/ش4 ، 1379ش.
– دكتر عبدالهادي حائري و زبان و ادب فارسي ، خود آگاهي و تاريخ پژوهشي ، تهران ، 1380ش.
– تحول نگرش نظامي به نگرش فرهنگي ، ايران و توران در منابع عصر تيموري ، دانشكده ادبيات و علوم انساني دانشگاه تهران ، ش3 ، 1382ش.
– غازان نامه شاهنامه اي از عصر مغول ، كتاب ماه تاريخ و جغرافيا ، ش81و83 ، 1383ش.
– تأملي در ديدگاه هاي معرفت شناختي و روش شناختي ابن خلدون ، فصلنامه تاريخ اسلام ، ش13 س1382ش.
– مروري بر حضور ايرانيان و نفوذ زبان فارسي در حكومت بهمنيان ، فصلنامه انجمن ، ش3 ، پاييز 1383ش.
كتاب زير چاپ :                                           
– تيمور ، انتشارات مدرسه                               
دكتر مهدي فرهاني منفرد درباب مورخان ، تاريخ و
انجمن هاي تاريخ معتقد است :                           
 مورخان گذشته تاريخ را به عنوان يك علم چندان جدي نگرفته اند . سايه نگرش سنتي و مطالعات نقلي بر علم تاريخ چنان سنگين بوده است كه اجازه نداده است اين رشته از معرفت ، راه مستقل خود را پيدا كند . مطالعۀ تاريخ و پژوهش تاريخي بيش و پيش از هر چيز به روحي حقيقت جو نياز دارد و شخصيتي كه بتواند حقايق تاريخي را بي كم و كاست بازگو كند . امروزه در جهان مسألۀ روش پژوهش و آموزش تاريخ متحول شده است ، در حالي كه هنوز بر مدار همان آموزه هاي سنتي كه متأسفانه نظام دانشگاهي گرفتار آن است مي چرخيم و در جا مي زنيم . بررسي هاي روش شناختي و مطالعات ميان رشته اي در حوزه تاريخ مي تواند راهگشاي نسل فردا درآموزش و پژوهش تاريخي باشد.
ما به داشتن "انجمن تاريخ" نيازمنديم . موانع اين كار ظاهراً به اندازه اي زياد است كه عده اي فكر آن را هم رها كرده اند . بخشي از اين موانع موهوم و تخيلي و بخشي ديگر ناشي از كج سيلقگي ها است . انجمن مطالعات تاريخي مي تواند در ميان مورخان ما حركت هاي فكري و علمي جديدي را به وجود آورد . وقتي تحقق شكل معكوس آن امكان پذير نيست ، بايد همين روش را پذيرفت . دفاع از منافع ملّي و مواضع فرهنگي ، در قالب چنين تشكلي امكان پذيرتر است .                                                                                                   

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *