هماي رضواني

هماي رضواني ، عضو هيأت مديره انجمن زنان پژوهشگر تاريخ و عضو هيأت علمي دانشگاه تربيت معلم به سال 1335ش. در تهران متولد شد .  تحصيلات مقدماتي تا متوسطه را به ترتيب در دبستان معرفت و دبيرستان آزرم تهران گذراند . پس از اخذ ديپلم در سال 1353ش. در رشته تاريخ دانشگاه تهران پذيرفته شد و در سال 1357ش. دوره کارشناسي تاريخ را به اتمام رسانيد . در مهرماه 1357ش. براي ادامه تحصيل در کارشناسي ارشد تاريخ ، آزمون پژوهشکده فرهنگ ايران را با موفقيت پشت سر گذاشت و مشغول تحصيل در آن دانشکده شد . در سال 1359ش. به دليل انقلاب فرهنگي و تعطيلي موقت دانشگاه ها وقفه اي در ادامه تحصيل وي ايجاد شد و در سال 1363ش. پس از تغييراتي که در برنامه ريزي آموزشي دانشگاه ها بوجود آمد ، ادامه کار داد و سرانجام در تيرماه 1365ش. دوره کاشناسي ارشد را به پايان برد .
عنوان پايان نامه وي "تاريخچه شرکت اسلاميه" بود . در خلال تحصيل ، فعاليت هاي پژوهشي را نيز فراموش نکرد و با مراکز مختلف پژوهشي به شرح ذيل همکاري داشته است :
– همکاري با مؤسسه لغت نامه دهخدا که در مرحله اول از سال 1354ش.تا 1359ش. و در مرحله دوم از سال 1365ش. تا 1368ش. ادامه يافت .
در فاصله اين دو مرحله با "نشر تاريخ ايران" به مديريت استاد ارجمند خانم دکتر منصوره اتحاديه ، ناشر موفق کتب و اسناد تاريخي همکاري داشته است که از اين سال ها هميشه به عنوان بهترين و پر برکت ترين سال هاي عمر خود با کسب تجربه هاي بسيار ياد مي کند و نيز با انتشارات دنياي کتاب در زمينه ويرايش کتب و تهيه فهرست اعلام برخي منابع مرجع تاريخ همکاري داشته است .
حاصل همکاري ايشان با نشر تاريخ ايران به چاپ و نشر چندپژوهش تاريخي منجر شده است که عبارتند از:                    
٭ تصحيح رساله لباس التقوي اثر سيد محمد واعظ اصفهاني                                                   
٭ تصحيح رساله راه نجات اثر مرتضي قلي خان صنيع الدوله                                                
٭ لوايح آقا شيخ فضل الله نوري                                                                                     
هماي رضواني از مهر ماه 1368ش.  تا کنون در گروه تاريخ دانشگاه تربيت معلم به تدريس واحدهاي درسي تاريخ ايران باستان اشتغال دارد و از ابتداي تأسيس انجمن زنان پژوهشگر تاريخ همراه اعضاي انجمن بوده و در حد توان در جهت پيشبرد اهداف علمي – پژوهشي انجمن تلاش کرده است .
او طي مطالعات خود در تاريخ ايران به ويژه تاريخ ايران باستان ، در عين کسب اطلاعات تاريخي در باب نقش زن در تاريخ ايران نظراتي دارد که جملات ذيل بخشي از ديدگاه هاي ايشان است :
«زن که در طول تاريخ پر فراز و نشيب ايران يکي از عناصر مهم و تأثير گذار اجتماع بوده است ، متأسفانه هميشه در پس پرده تعصبات جاهلانه و حب و بغض هاي عامدانه قرار داشته است و بدون توجه به اين که بودنش عامل آرامش و آسايش روحي و رواني است و نبودنش مانع پيشرفت هاي اجتماعي در ابعاد مختلف فرهنگي ، سياسي ، اقتصادي و هنري است ، او را به ورطه فراموشي سپرده اند و حضور مؤثرش را ناديده گرفته اند . نام و نشان و جاي پاي او در تاريخ بسيار کمرنگ است و گويي هيچ گاه وجود نداشته است .
و اما جاي خوشبختي و خوشحالي است که در سال هاي اخير معدودي از محققان و پژوهشگران نگاهي به اين جاي خالي در صفحات تاريخ افکنده اند و جسته و گريخته به نقش زن در شکل گيري تاريخ سياسي و به ويژه فرهنگي و اقتصادي از ساليان دور تا به امروز توجه کرده اند . اما هنوز ابتداي کار است و راهي طولاني در پيش است . به آن اميد که اين راه هر چه زودتر هموار و روشن گردد .»

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *