دکتر عبدالحسین نوایی

دکترعبدالحسین نوایی به سال ۱۳۰۲ هجری شمسی درتهران متولد شد. پس ازپایان تحصیلات ابتدایی درمدرسه تمدن ودوره متوسطه درمدرسه شرف مظفری تحصیلات خود را در دانشسرای عالی ادامه داد. وی در رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سوربن فرانسه موفق به اخذ درجه دکتری گردید.پس از مراجعت به ایران به شغل پیشین خود یعنی معلمی بازگشت و به خدمت به فرهنگ ادامه داد. در طی این سال ها ،استاد در دانشگاه های تهران و ملی و پژوهشکده ادبیات به تدریس اشتغال داشت، ضمن آن که به چاپ و انتشار آثار محققانه متعددی بویژه درحوزه تاریخ ایران اقدام ورزید. دکتر نوایی با آنکه دکترای ادبیات داشت ،اما گرایش قلبی او به تاریخ بود،کوشش و پویشی که تا به حال که بیش از شصت سال از آن روزگار می گذرد،ادامه یافته است.دکترعبدالحسین نوایی از جمله نویسندگان مجله ارزشمند یادگار به شمار می رود که از سال ۱۳۲۳ تا ۱۳۲۸ در آن مجله به تالیف مقالات متعددی مبادرت نموده است. کار در زمینه انتشار اسناد و مدارک تاریخی از جمله حوزه های تخصصی استاد است که در همین مقوله، تألیفات بسیاری را به چاپ رسانده و از پیشکسوتان این رشته در مطالعات و تحقیقات تاریخی می باشد.علاقه و دغدغه اصلی استاد مربوط به دوره قاجاریه است .او می گوید:درتاریخ بخش های زنده ترو نزدیک تر را باید بیشتر بررسی کرد.ما برای شناخت وضع خودمان و شناخت علاج دردهای مان، باید این دوره های نزدیک تر را بشناسیم ، چون مستقیما از آنها تاثیرپذیرفته ایم.دکترعبدالحسین نوایی از سال ۱۳۲۳ تا سال ۱۳۵۶ که بازنشسته شد مستخدم رسمی اموزش و پرورش بود، در سال ۱۳۴۶ از سوی دکتر هوشنگ منتصری رئیس دانشگاه تبریز،رئیس دانشگاه ادبیات تبریز شد. یکی دو سال بعد مدیر کل تشکیلات و روش‌های آموزش و پرورش شد . سال ۵۱ دکتر به سازمان کتاب‌های درسی منتقل شد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی دکتر نوایی کارهایش را به دو دسته تقسیم می‌کند:تدریس و تاٌلیف . به این مجموعه تدریس باید به همکاری ایشان با حوزه علمیه هم اشاره کرد؛دکتر عبدالحسین نوایی همزمان با تدریس با دعوت موسسه‌ها و نهادهای مختلف باب همکاری با ان‌ها را باز کرد:
۱-عضویت در کمیته علمی احیای میراث مکتوب کتابخانه ملی،وظیفه اماده کردن مطبوعات گذشته برای چاپ و انتشار بود.
۲- همکاری با موسسه تاریخ ایران معاصر
۳-مهرماه سال ۷۳آغاز همکاری با انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به عنوان مسئول واحد پژوهش
۴- رئیس گروه تاریخ در سازمان مطالعه وتدوین کتب دانشگاهی
۵-اشتغال در قسمت نهاد ریاست جمهوری از سال ۱۳۷۴
۶-همکاری با سازمان اسناد ملی جهت تالیف مقالاتی برای نشریه «گنجینه» سازمان
همکاری نه چندان طولانی با پژوهشگاه علوم انسانی که منجر به تصحیح کتاب «مطلع السعدین» در چهار جلد شد.
طی دوران بازنشستگی به عنوان استاد مدعو در دانشگاههای تهران، بهشتی ، تربیت مدرس، دانشگاه آزاد اسلامی واحدهای شهرری، ابهر، علوم وتحقیقات وتهران مرکزی به تدریس پرداخت.وی دارای تالیفاتی بالغ برشصت جلدکتاب درحوزه های تاریخ، تصحیح متون واسناد و ادبیات و نیز نگارش بیش از۱۴۰ مقاله در مجلات تخصصی وروزنامه های متعدد از سال های ۱۳۲۳تا۱۳۸۲ می باشد.ضمن آن که ایشان طی دو نوبت به دریافت جایزه بهترین ;کتاب سال; در سال ۱۳۴۹(تصحیح وتعلیق کتاب احسن التواریخ در۳ جلد) و سال ۱۳۶۴(کتاب اسنادتاریخی ایران از ۱۰۳۸ تا ۱۱۰۵ ق ) نائل شده است.
وی در تاریخ ۱۸ مهر ۸۳ دار فانی را وداع گفت،یاد و خاطره اش گرامی.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *