“فرزند مهر و ماه”

IMG_20180922_220706_155

زینب(س) بانویی است که آفتاب از درخشش روی او در محاق و آسمان از بلندای قامتش در حجاب شد. او فرزند مھر و ماه و سلاله خاتم انبیاء است. گویی این امیرالمؤمنین (ع) است که معادن حکمت و خرد در قالب زبرجد و یاقوت کلامش خودنمایی می کند یا روح طھارت و کرامت سبط اکبر امام حسن(ع) است که به تجلی درآمده و یا در یک کلام این خود، نفس طیّب فخر اولاد بشر سلطان سریر محبت حضرت اباعبدالله الحسین(ع) که کاروان پویندگان طریق کمال را به سر منزل مقصود ھدایت می کند.
زینب(س) اسوه ھمه جوانمردان و غیوران منازل عشق و مروت است. او عقیله نه بنی ھاشم که بنی آدم است. او با حضورش در نھضت کربلا، مسئولیت بزرگی را برعھده گرفت. آن حضرت برای ایفای مسئولیت بزرگ پیام رسانی از دوران کودکی تحت تربیت پیشوایان معصوم قرار گرفت و از کودکی آموخت که چگونه با سختی ھا و دشواری ھا مقابله کند و در برابر جباران و ستمگران سر فرود نیاورد. بیش از پنج سال از عمرش نمی گذشت که با فاجعه جانگداز رحلت پیامبر اکرم (ص) روبرو شد. پس از مدت کوتاھی اندوه از دست دادن مادر بر قلب به ظاھر کوچک او وارد گردید. از آن پس در کنار پدر قرار گرفت و شریک غم و اندوه مظلوم ترین انسان و مونس تنھایی اش شد. پس از شھادت پدر در ھمه صحنه ھای سخت و دشوار ھمراه و یاور دو برادرش تکمیل نھضت و روشنگریش را در تبیین خون فشانی ھا و نشر اصول و اھداف نھضت بخوبی انجام داد. بود. ھنگامی که ھجرت امام حسین (ع) به مکه و سپس عراق پیش آمد، او نیز آمادگی خود را اعلام کرد و نقش محوریش را در زینب (س) تا عصر عاشورا یاور و مددکار امام حسین (ع) بود و پس از شھادت برادر، رسالت خطیر و سنگین او آغاز شد. او در سخت ترین اوضاع جسمی و روحی، بزرگ ترین مسئولیت ھا را به عھده گرفت. تصور عظمت کاری که با موفقیت انجام داد، ھر انسانی را به کرنش و تحسین وامی دارد.
زینب (س) پس از شھادت برادر سه رسالت مھم برعھده داشت: پرستاری و حمایت و دفاع از جان امام سجاد (ع) در برابر تھاجمات دشمن، حمایت و دفاع از زنان و کودکان (یعنب مدیریت در بحران)، مسئولیت پیام رسانی خون شھیدان و آگاھی بخشی به مسلمانان و رسوایی حکومت ظالمان (جھاد اکبر و گفتن کلام حق در برابر سلطان ظالم و جائر).زینب (س) در خطابات و اجابات خویش بلاغت کلام و کلمه را به ھم آمیخت و با ایراد سخنانی مطابق با مقتضای حال مخاطب در شرایط و موقعیت ھای گوناگون و متفاوت، زیباترین نمود فصاحت و بلاغت را به تصویر کشید چنانکه حذلم بن کثیر از فصحای عرب از شجاعت و زبان آوری زینب (س) اظھار شگفتی می کند و تنھا ھمتای او را در سخن آوری پدرش می داند. به عظمت
این سخن و دامنه تأثیر آن ماربین آلمانی این گونه اشاره می کند: « من از تدبیر حسین و آینده نگری او متعجبم ھنگامی که زنان و کودکان را در این سفر خطرناک با خود ھمراه می کند، چرا که آنچه زینب در شام انجام داد به طور کامل اوضاع را دگرگون نمود به گونه ای که شام که معروف به سبّ علی و فرزندان او بود به شھری مدّاح علی تبدیل گشت و در گوشه و کنار آن محافل و مجالس برای ذکر فضائل خاندان علی و مظلومیت آنان بر پا گشت.»
اگر از این گونه تأثیرات و انعکاسات کلام حضرت در آینده نزدیک عاشورا فراتر رویم و به آثار کلام حضرت در طول تاریخ دقت کنیم، به وضوح درمی یابیم که سخنان زینب(س) در کوفه و خطبه بی نظیرش در شام، نھضت امام حسین(ع) را جاودانه ساخت،پیام او را به جھانیان ابلاغ نمود و آن را از فتنه تبلیغات مسموم دشمن مصون نگه داشت.
زینب(س) به ھمراه امام سجاد(ع) در کوتاه ترین زمان ممکن ندای حق طلبی، ظلم ستیزی، پاسداری از دین، مظلومیت و عدالت خواھی امام حسین(ع) را به گوش بسیارب رساندند؛ به طوری که پس از مدتی کوتاه یزید دریافت که نه تنھا با شھادت امام و اسارت اھل بیت او نتوانسته است به اھداف خود نایل گردد، بلکه خود را رسواتر و منفورتر کرده است. به ھمین جھت مجبور شد در برخورد با نھضت امام حسین(ع)، تجدید نظر کند و گناه را به گردن عبیدالله بن زیاد بیندازد و خود را از کشتن امام تبرئه کند، اما اھل بیت مجال ھر گونه اقدامی را از او گرفتند و او را برای ھمیشه رسوا ساختند.
آنچه پس از عاشورا اتفاق افتاد انقلاب بزرگی بود که جریان امور را عکس آنچه حکام شام و کوفه می پنداشتند، به حرکت واداشت و سرنوشت کربلا را در جھت مخالف نقشه ستمگران رقم زد. از این رو بسیاری از حوادثی که پس از عاشورا ظھور نمود مدیون حرکت زیبای زینب و معجزه کلام آن بزرگوار است.
*دکتر مرضیه محمدزاده، استاد دانشگاه و مؤلف*

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *