حق رای زنان در دوره نخست وزیری دکتر مصدق

حمیرا رنجبر عمرانی، پژوهشگر ، درباره مسئله اعطای حق رأی به زنان در بین سالهای ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲ ش را چنین مطرح می کند . او می نویسد: حزب دموکرات به رهبری احمد قوام و نیز حزب توده خواهان حق رأی زنان شدند. دولت دکتر مصدق در صدد بر آمد قانون جدیدی برای انتخابات تدوین کند . در ۱۳۳۰ پیشنویس لایحه ی تازه ی انتخاباتی را دکتر مصدق با استفاده از اختیاراتش مطرح کرد ، لایحه ای که در آن حق رأی زنان نیز به رسمیت شناخته شده بود . شماری از مخالفان و موافقان به میدان آمده و مطالبی در این باره ابراز کردند . طرح این بحث در مطبوعات و نامه ها و طومارها ، سبب شد تا مسأله در مجلس و نطق های پیش از دستور مطرح شود مفصل ترین مطلب را سید باقر جلالی موسوی به عنوان نطق قبل از دستور در روز ۱۱ دی ماه ۱۳۳۱ مطرح کرد. وی یکی از دلایل مرتبط بر این امر را عدم شرکت زنان از ابتدای تشکیل مجلس می داند و نتیجه میگیرد که به همین دلیل حضور زنان در انتخابات الزام نیست . علاوه بر این موقعیت خطیر کشور را مطرح کرده و حق رأی زنان را جنجالی می نامد که به صلاح کشور نیست. گروه های مختلف نمایندگان و بسیاری از علما و روحانیون با مسأله حق رأی زنان مخالفت کردند . دو نامه طومار مانند نیز درباره مخالفت با شرکت زنان در انتخابات به اداره روزنامه رسید که اولی را حجت الاسلام آقای شهرستانی و چهارصد نفر دیگر امضاء کرده و در آن نوشته بودند:(ما ملت مسلمان ایران با شرکت نسوان در امور انتخاباتی مخالف هستیم و تنفر خود را اعلام مینماییم.) اتحادیه بازرگانان و پیشه وران تهران نیز در این باره اطلاعیه ای داده و تأکید کردند که علاوه بر این چند استفتا از روحانیون بزرگ در روزنامه اطلاعات به چاپ رسید ومخالفت ایشان با حق رأی زنان اعلام شد .
به این ترتیب ماجرای اصلاح قانون انتخابات دردولت مصدق منتفی شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *