روز قلم «ن والقلم و مایسطرون»

در تقویم رسمی ایران روز چهاردهم تیرماه روز قلم میباشد. این روز در سال ۱۳۸۱ پس از پیشنهاد انجمن قلم ایران و تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی به ثبت رسید.
در مصوبه شورای هنر، درباره روز ملی قلم، اشاره ای به مناسبت آن نشده است. بیشتر ما نمی دانستیم که چرا ۱۴ تیر ماه، به عنوان روز ملی قلم، نامگذاری شده است.
اما حالا علت نامگذاری ۱۴ تیر، به عنوان روز ملی قلم روشن شده است. توجه به قلم در سرزمین ما پیشینهای دیرینه دارد. سده ها پیش در ایران باستان، تیرگان یکی از مهمترین جشنهای ایران باستان بوده که آیینهای مخصوصی داشته و یکی از آنها پاسداشت قلم بوده است.
یکی از دلایلی که برای این جشن ذکر شده، این است که در این روز، هوشنگ، پادشاه پیشدادی ایران، نویسندگان و کاتبان را به رسمیت شناخت و آنان را گرامی داشت. مردم جشن گرفتند و آن جشن به یاد ارجمندی قلم بر جای ماند. دلیل دیگری هم که برای این جشن ثبت شده، این است که به نوشته ابوریحان بیرونی، ظاهرا چهاردهم تیرماه، روز ستاره تیر یا عطارد است و چون عطارد، کاتب ستارگان است، میتوان این روز را روز نویسنده نامید.
در دین اسلام نیز جایگاه قلم چنان بالاست که خداوند به آن قسم میخورد:«ن و الْقلم و ما یسْطُرُو ن؛ سوگند به قلم و آنچه نویسند»
شایسته است که قلم و صاحب آن و آن چه می نگارد ارج نهاده شود. و شایسته است صاحبان قلم حرمت آن را نگاه داشته جز برای روشنگری و آگاه سازی ننگارند. و بر ما اهل تاریخ است که با غور و کنکاو در متون و اسناد و آثار تاریخی از حقایقی بنگاریم که برای مردمان عبرت باشد و در زندگی روزمره آنان به کار آید. پس سوگند به قلم و آن چه می نگارد و سوگند به دانستن که حق همه مردم است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *