نشست علمی خرداد ماه سال ۹۷

نشست علمی ماهانه انجمن زنان پژوهشگر تاریخ، عصر چهارشنبه نهم خرداد در اندیشگاه فرهنگی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، بخش نخست این جلسه که آن را فخرالسادات محتشمی پور اداره می کرد و اشرف بروجردی؛ رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران نیز در آن حضور یافت، اختصاص به کتاب «شناخت هویت زن ایرانی» به قلم شهلا لاهیجی داشت که اخیرا از سوی انتشارات روشنگران و مطالعات زنان منتشر شده است که زیرعنوان «درگستره تاریخ (مادها، هخامنشیان، سلوکیان، اشکانیان، ساسانیان)» است. جلد نخست این اثر، ۲۷ سال پیش به همراه خانم مهرانگیز کار نوشته شد که «درگستره پیش تاریخ و تاریخ »بود.
او سپس گفت: هدف از نگارش این کتاب، اثبات نقش زن در انسان شدن انسان بود و اینکه جستجو در هویت تاریخی زن است که تاریخ و فرهنگ را ساخته است.هویتی که امروز، زنان بیش از همیشه پیدا کرده اند، آزادی اقتصادی است و البته درهمین کتاب، حقوق فردی و اجتماعی زنان مورد توجه قرار گرفته و برجسته شده است.
لاهیجی با بیان این نکته که در روزگار باستان، در فرهنگ یهودی حتی نقش وجودی زنان را نفی می کردند، اما در ایرا ن هخامنشی، تمام صنوف ازجمله زنان حق صنفی خودشان را داشتند و البته زنان نه تنها کار مشخصی داشتند، بلکه شرایط خاص آنان هم در نظر گرفته می شد. جالب آنکه در متون دینی زرتشتی هم به وضع زندگی زنان اشاره شده است. او همچنین بخش هایی از کتاب را برای حاضران خواند:
پژوهش در راستای درک و دریافت موقعیت و چگونگی زندگی زنان در گذشته ملت ها، بازگوینده حقایقی از روابط درونی جامعه است که به وقت خود تاریخ ساز بوده و به اعتلا یا اضمحلال ملت و دولتی انجامیده است، اما در نوشته های هیچ یک از تاریخ نویسان سنتی اثری از آن نیست. به همین اعتبار، پژوهش درباره وضعیت زنان در تاریخ گذشته ایران نیز میتواند راهگشای درکی صحیح تر از روند تکامل اجتماعی و چگونگی مراودات درون مردمی و به عبارت دیگر، تاریخ راستین مردم ایران باشد.هدف از این کاوش، یافتن هویت راستین و در سایه مانده زن ایرانی است که در چارچوب« مقتضیات » و در محدوده « قراردادهای اجتماعی » نقش پذیرفته است تا بتوان از این طریق به هویت راستین انسان ایرانی از آغاز گام نهادن به صحنه تاریخ جهان پیبرد.هرچند تمامی اشکال پیدا و ناپیدای زندگی و حضور اجتماعی زن ایرانی در پس پرده پیشداوری ها و معیارهای ارزشی خاص حکومت های اقتدارگر و خودمحوربین در اسارت سرنوشتی از«پیشساخته »از دیدگان ظاهربین پنهان مانده و لاجرم انکار شده است، اما اثر حضور او در دورههای گوناگون و پرفراز و نشیب حیات ملی و سیاسی ملت ما و درشکل گیری تمدن و ویژگی های فرهنگ ایرانی، انکارناپذیر است.

در ادامه، عباس محمدی اصل؛ استاد دانشگاه و محقق مسائل اجتماعی و امور زنان با محوریت« آسیب شناسی هویت جنسیتی» در ایران سخن گفت. او با این آغاز که در تاریخ، چهره زن جز زادن و پروردن، با نفرین هم همراه بوده است، وضعیت جنسی جامعه ایران را رو به افول دانست و گفت: از سال ۲۰۱۷ رتبه نابراری های جنسیتی ایران در میان ۱۴۴ کشور جهان،صد و چهلم بوده است و این، بحران را نشان می دهد.در این رتبه بندی شاخص هایی چون آموزش، بهداشت، بقا، مشارکت اجتماعی و سیاسی، توانمندی و… در نظر گرفته می شود و ایران از سال ۲۰۰۶ تا اکنون سیر نزولی داشته است. در ایران، با وجود آنکه ۶۰ درصد جمعیت فارغ التحصیلان را زنان تشکیل می دهند اما تنها ۱۵ درصد بازار کار به زنان اختصاص دارد و این ناشی از بوروکراسی اداری که به زنان جامعه رسیده است. در جامعه ای که ۸ میلیون گردش پرونده در قوه قضائیه، ۳ میلیون نفر معتاد، ۱۰ میلیون نفر مبتلا به مشکلات روانی وجود دارد و در تولید روزانه ۴۰۰ هزار صفحه علم در جهان، ایران تنها چهار صفحه نقش دارد، سخن گفتن از برابری جنسیتی و یا آزادی اقتصادی برای زنان بسیار دشوار است.

این پژوهشگر مسائل جنسیتی ادامه داد: با اینکه در ایران، زنان از ابتدای تاریخ ۱۰ هزار ساله این سرزمین، همراه با مردان بوده اند اما اکنون، کشورهایی با سابقه ۲۰۰ سال، توانسته اند الگوهایی را درباره زنان به جامعه دهند. یکی از راه های تغییر در پارادایم مذکر است. نمونه هایی چون کور مادرزاد یا دامن سبز طبیعت از این دست است. پرسشی که مطرح می شود این است که آیا نمی توان گفت شلوار سبز طبیعت و یا کور پدرزاد یا حتی کور آدمیزاد. همین موارد کوچک است که نشان می دهد
جامعه ایرانی باید به لحاظ تفکر تغییر کند. این مقوله که آیا ازدواج می تواند هویت آفرین باشد، به این معنا است که زنان، هویت خود را از ابتدا با ازدواج معلوم ساخته اند.
https://t.me/zananepazhoheshgartarikh1396

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *