گزارش نشست علمی مرداد ماه

انجمن زنان پژوهشگر تاریخ برگزار کرد: “معرفی و شرح کتاب فرهنگنامه زنان ایرانی و پارسی گوی از آغاز تا مشروطه”
نویسنده: محمدحسن رجبی(دوانی)
سال چاپ: ۱۳۹۴
قطع کتاب: وزیری
بدنبال سلسله سخنرانی های ماهانه انجمن زنان پژوهشگر تاریخ ، در چهارم مرداد ماه انجمن میزبان جناب اقای محمد حسن رجبی دوانی نویسنده کتاب فرهنگنامه زنان ایرانی و پارسی گوی بود .
در این نشست که با شرکت برخی از اعضای انجمن و پژوهشگران حوزه زنان برگزارشد ، نویسنده محترم به شرح اجمالی از کتاب پرداخت . کتاب در سال ١٣٧۴تدوین شد ه بود وبنا به دلایلی اجازه چاپ نیافته بود . در ان زمان شرح حال ۵٩٢نفر اورده شده بود . در چاپ جدید سال ١٣٩۴زندگانی بیش از ۹۰۰ بانوی برجسته و نامدارایرانی از عصر مادها تا دوره مشروطیت که در قلمرو جغرافیای فرهنگی ایران، منشأ آثار علمی، دینی، فرهنگی، هنری، سیاسی و اجتماعی بوده اند اورده شده است . بسیاری از آنان ایرانی اند و در سرزمین اصلی ایران زیسته اند، و بسیاری نیز غیر ایرانی بوده و در خارج از مرزهای سیاسی ایران زندگی می کرده اند، اما آثاری به زبان فارسی پدید آورده اند. برخی هم مولد و موطنشان نامعلوم است، اما پدر یا تبار ایرانی داشته اند، و تعداد انگشت شماری هم زنان غیر ایرانی هستند که در ایران مدفون اند و نزد مردم ایران از قداست و احترام ویژه ای برخوردارند. در این اثر ارزشمند نویسنده کوشیده است تا شرح حال مختصر ولی موثق و نسبتاً جامعی از بانوان نام آور فرهنگ ایرانی شرح دهد. بدین منظور در نگارش آنها ازبیش از سیصد کتاب فارسی و غیر فارسی استفاده کرده است. در مواردی هم که شرح حال های موثق و معتبری در برخی کتاب های دانشنامه ای یا غیر دانشنامه ای یافت شده، نو یسنده ترجیح داده از تألیف مجدد خودداری کرده و از همان ها با ویرایش و تلخیص و با ذکر مأخذ استفاده کند. دامنه تاریخی سرزمینی فرهنگنامه بگونه ای است که شامل زنان افغانستان ، پاکستان ، هندوستان ،تاجیکستان و ازبکستان و زنان عراق ، سوریه ، مصر را که در ارتباطات فرهنگی سیاسی با ایران بودند را شامل شده است .
گستره موضوعی فرهنگنامه شامل:
شعر و ادبیات، عرفان ،روزنامه نگاری، کتابت، اواز خوانی ، پزشکی و دارو سازی و امور خیریه و وقف و مساجد و مدارس و اماکن مقدس و ….. می باشد .
کتاب با قطع وزیری در ۴٠٠صفحه تدوین شده است اما در مقام مقایسه با فرهنگ های زندگینامه ای زنان، بدون سانسور شهصیتهای منفی و مثبت زنان را به تصویر کشیده است . به عنوان مثال نام و شرح خانم صدیقه دولت ابادی که در دایره المعارف زن ایرانی در سال ٨٢ناپیداست ، در این کتاب اورده شده است و این گواهی بر مستند و متقن بودن کتاب می باشد . یکی از نکاتی که باید در چاپهای بعدی کتاب به ان توجه شود اوردن مدخلها در ابتدای کتاب است .
در پایان کتاب پیوستی هم آمده که حاوی اطلاعات مختصر از اماکنی است که به نام بانوان نامگذاری شده است؛ همچون آرامگاه ها، امامزاده ها، زیارتگاه ها، بازارها، برج ها، بقعه ها، پل ها و غیره. چون وجه انتساب این اماکن به آنان، بیانگر وجود بانوان شاخصی بوده که در زمان خود شهرت داشته یا بعد از مرگ اشتهار یافته اند اما از زندگی آنان اطلاعات روشنی در دست نیست، لذا این اماکن خود مستقلاً مدخل شده اند.
در پایان نشست اقای رجبی دوانی بر ادامه تدوین فرهنگنامه زنان از مشروطه تا دوره انقلاب اسلامی توسط دوستداران این عرصه تاکید نمودند .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *