اولین مدیریت زنانه در سازمان اسناد و کتابخانه ملی

فخرالسادات محتشمی پور

بالاخره آقای روحانی در ماه های پایانی دولت تدبیر و امید پنجمین همکارش را از میان زنان انتخاب کرد. این انتخاب براساس اعتقاد و باور قلبی بود یا ضرروت انجام وعده های انتخاباتی و یا حتی جبر زمانه در هر حال جای خوشوقتی است. این که دختران ایرانی سقف بالای سرشان را کوتاه نمی بینند و می توانند سرشان را بالا بگیرند و نردبان ترقی را که خیلی وقت است زیرپایشان دارند، با اطمینان و به سرعت یا تأنی بالا روند و خودشان و خانواده هایشان دائم نگران اصابت محکم سر آن ها به سقف شیشه ای و لطمات و صدمات منتج از آن نباشند امر مبارکی است. موقعیت فعلی زنان ایران با توجه به پیشینه فرهنگی و تاریخی در مقابل پیشرفت کشورهای دور و برمان در این زمینه که اتفاقا محدودیت ها و محرومیت های زیادی در حوزه های مختلف دارند، موفقیت خیلی بزرگی نیست اما یک گام به پیش است و قدر دانستنی.

روز دوشنبه بالاخره مراسم معارفه خانم اشرف بروجردی و تودیع آقای صالحی امیری در کتابخانه ملی برگزار شد. آن که رفت دلش را در ساختمان معظم کتابخانه ملی جا گذاشت و قول داد که به تمامی نرود هرچند جایگاه بعدی هم بی ارتباط با کتاب و کتاب خوانی نیست و آن که آمد با دل و جان آمد از جایگاهی که بی ربط به کتابت و فرهنگ نبوده و نیست.

میهمانان مراسم علاوه بر کارکنان سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمعی از اصحاب فرهنگ بودند که سخن گفته یا نگفته دل در گروی اعتلای فرهنگ و ادب و هنر این مرز و بوم دارند. زنان و مردانی که گرچه تندیسشان هنوز ساخته نشده اما نام و یادشان به دلیل عملکرد خوب و ارجمندشان قابلیت جاودانگی دارد. اما کسانی هم از برنامه غیبت داشتند حال یا به دلیل عدم آگاهی از مراسم یا به دلیل مشغله و گرفتاری و یا حتی به دلیل عدم صحت مزاج. بزرگانی که نامشان با کتاب پیوندی جاودانه داشته و دارد و به جاست که ریاست محترم این سازمان برای دریافت تجربیات گرانسنگ آنان خود به محضرشان رود و آموخته ها و گنجینه های دانش و معرفت شان را به غنیمت گیرد و ارج نهد. البته با شناختی که از روحیه و شخصیت خواهر بزرگوار و فرهیخته مان سرکار خانم بروجردی دارم این مهم و نیز بهره گیری کامل و تمام از قابلیت ها و ظرفیت های موجود در سازمان و همکاران جدیدش از او برمی آید و دریغ نخواهد ورزید.

در میان سخنرانان مراسم دو تن از کاندیداهای ریاست سازمان مزبور، که به دلایلی مسئولیت بر دوششان قرار نگرفت، حضور داشتند و ضمن تأکید بر اهمیت جایگاه این سازمان که پس از ریاست جمهوری جناب خاتمی و وزارت آقای صالحی امیری عنوان “عزلت نشینان و گوشه گیران از قدرت و سیاست” بر مسئولین و کارکنانش بی معناست، بر عملکرد رییس پیشین و توان و قابلیت رییس فعلی صحه گذاشتند. آقای مسجدجامعی، وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی اولین “مدیریت زنانه” بر سازمان را به فال نیک گرفت و خانم شجاعی، اولین زن عضو کابینه در جمهوری اسلامی ایران،  “مدیریت” را برای زنان تنها نیاز و مطالبه اعتبار نکرد بلکه آن را تسهیل کننده و زمینه ساز برای رسیدن زنان به جایگاه مطلوب در همه عرصه های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و حقوقی دانست.

آقای مسجد جامعی فرصت را غنیمت شمرد و از بزرگانی یاد کرد که با خدمت به عرصه کتاب و کتاب داری و حفظ و حراست از گنجینه بزرگ فرهنگی ایران عزیز این امانت را به دست پسینیان خود سپرده اند اما نام های بسیاری هم جاماند که باید به یاد نسل فراموشکار امروز آورد نام هایی که چه با کتابخانه ملی نسبت مستقیم داشته باشند و چه غیرمستقیم حافظ این میراث ملی و پاس دار فرهنگ ایران زمین بوده اند. بزرگ زنانی چون زینت بابک و فرزانگانی چون روانشاد توران میرهادی و و خانم نوش آفرین انصاری که فرهنگ نامه کودک و نوجوان با نام این عزیزان بی مدعا پیوند جاودانه دارد. عمر آنان که هستند و فرهنگ ایرانی را پاس داشته و زمینه را برای رشد و ارتقا و گسترش آن مهیا می کنند، دراز باد و روح آنان که همه عمر را به خدمات رسانی گذراندند و رفتند، بی منت شاد باد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *